Opdracht week 1: verhouding tot games

Het is niet precies vast te stellen wanneer mijn fascinatie voor videogames is begonnen. Zolang ik me kan herinneren ben ik al actief met het medium bezig. Sinds mijn twaalfde schrijf ik over games, eerst op amateuristisch niveau, maar sinds een ruime twee jaar professioneel. Op dit moment is het spelen van videogames niet alleen mijn hobby; het is ook nog eens mijn beroep. Ik ben namelijk hoofdredacteur van Eurogamer Benelux (www.eurogamer.nl), de Nederlandse affiliatie van het internationale bedrijf dat wereldwijde bekendheid geniet. Ik zie games niet alleen als een simpel tijdverdrijf; ik beschouw het als een jong, innovatief, creatief en interactief medium dat zeker op gelijke voet kan staan met bijvoorbeeld films of boeken wat betreft artistieke achtergrond en naratologie. Videogames hebben het in zich om een verhaal vertellen op een heel speciale manier die alleen door dat medium uitgedragen kan worden; via de speler zelf. Het is een actief medium, waar boeken en films meer passief zijn. Bij het spelen van games speel jijzelf het verhaal, het verhaal wordt je niet opgelegd.

Mijn allereerste game moet Super Mario Land zijn voor de originele GameBoy. Vanaf hier is het balletje gaan rollen en sindsdien heb ik eigenlijk elke console wel gehad. Ik ben ook enorm verslingerd geweest aan PC-gaming, met Blizzard’s meesterwerk StarCraft als hoogtepunt. Ik ben al een kleine vijf jaar niet meer actief in de PC-wereld (ik game het meest op consoles), maar ik denk er zeker aan om er snel weer in te springen. Ik hou van games met een goed verhaal, identificeerbare personages, een originele setting en uitdagende gameplay. Grote favoriet zijn de Final Fantasy-games van Square-Enix, die ik allemaal heb gespeeld en ook verzamel. Zogenaamde ‘Role Playing Games’ genieten qua genre mijn voorkeur, maar ik probeer zoveel mogelijke games tes pelen zodat mijn spectrum breed blijft. Ik speel alleen praktisch geen sportgames. Ik vind het eigenlijk onzin om achter je console een sport te beoefenen, terwijl je dat veel beter in het echt kunt doen.

Ik game ongeveer twintig uur per week, deels voor werk (recenseren van games) en deels voor mijn plezier. Het kost veel te veel tijd en ruimte om alle games op te noemen die een plaats innemen binnen mijn lijst van favorieten, maar er zijn toch enkele die een eervolle vermelding verdienen. Zo beschouw ik Shadow of the Colossus voor de PlayStation 2 en Final Fantasy IX voor de originele PlayStation als twee grote favorieten, naast het eerder genoemde StarCraft. Vorig jaar is daar BioShock bijgekomen, een game die mij zowel wat betreft presentatie als gameplay enorm wist te verrassen. Vooral de manier waarop het verhaal wordt verteld, verdient een aparte notitie. Ik ben dan ook zeker weten van plan om deze game te verwerken in mijn paperopdracht.

Ik beschouw games als een essentieel en integraal onderdeel van mijn leven. Het volgen van het vak Gamecultuur kon mij dan ook niet beter uitkomen. Ik ben zeker van plan om mijn kennis en ervaring te delen met mijn medestudenten en zodoende hoop ik ook meer te weten te komen over dit enorm fascinerende medium.